I agree with Terms and Conditions and I've read
and agree Privacy Policy.

Schedule a Visit

Nulla vehicula fermentum nulla, a lobortis nisl vestibulum vel. Phasellus eget velit at.

Call us:
1-800-123-4567

Send an email:
monica.wayne@example.com

Konserwacja figury św. Elżbiety ze zbiorów Muzeum Narodowego w Gdańsku

Wrzesień 14, 2020 at 7:36 am · ·

Konserwacja figury św. Elżbiety ze zbiorów Muzeum Narodowego w Gdańsku

Z końcem sierpnia br. zakończone zostały prace konserwatorskie przy figurze św. Elżbiety z Turyngii, znajdującej się w Muzeum Narodowym w Gdańsku.

Podczas swych burzliwych losów figura św. Elżbiety narażona była na trudne warunki zewnętrzne i działanie wody, w wyniku czego utraciła niemal w całości oryginalne opracowanie kolorystyczne. Zachowały się jedynie relikty, które można odnaleźć w głęboko rzeźbionych partiach.

Szczególnie zniszczona była dolna część figury z dużymi ubytkami formy rzeźbiarskiej oraz ciemnymi, grubymi i szczelnymi nawarstwieniami, które dodatkowo dezintegrowały pozostałości polichromii i złoceń.

Ciemne zaplamienia w górnych partiach figury to przykład działania metabolizmu drobnoustrojów żywiących się organicznymi składnikami warstw malarskich, takimi jak białko, kazeina, olej lniany czy woski.

Celem prac konserwatorskich było maksymalne wyeksponowanie bezcennej substancji oryginalnej – zrezygnowano z prób rekonstrukcji formy rzeźbiarskiej (za wyjątkiem tych wymagających stabilizacji smukłej figury). Rzeźba została zdezynfekowana, a po wzmocnieniu materiału kamiennego w miejscach osłabionych oraz konsolidacji reliktów polichromii i złoceń, przystąpiono do oczyszczania figury. Ze względu na wrażliwość wapiennej skały i resztek opracowań malarskich na działanie wody, zastosowano bezpieczną metodę okładów lateksowych typu „peel off”, które najpierw delikatnie rozmiękczają nawarstwienia, wiążą je, a następnie usuwają wraz ze zdjęciem okładu. Dla uzyskania odpowiedniego efektu, okłady nakładano kilkukrotnie, starannie omijając miejsca z zachowanymi oryginalnymi pozostałościami polichromii. Grube, ciemne nawarstwienia wymagały dodatkowych zabiegów konserwatorskich – po ostrożnym, punktowym rozmiękczeniu środkami chemicznymi, mechanicznie usuwano je drobnymi narzędziami preparacyjnymi. Odsłaniane stopniowo warstwy oryginalnych opracowań konsolidowano i kontynuowano doczyszczanie. W taki sposób, krok po kroku, odzyskano fragmenty oryginału.

Kompleksowej konserwacji dzieła podjęła się Kamila Ślefarska z Pracowni Konserwatorskiej Muzeum Narodowego w Gdańsku.

 

Categories: Aktualności projektowe